Żołnierz Góraka
Na stadion przy Bułgarskiej zaprowadził go dziadek. Potem, jako nastolatek, marzł na trybunach podczas spotkań z gigantami europejskiej piłki. Szalik Lecha ma do dziś. Ale zapewnia, że w niedzielę Poznaniaków ogra!
„Wasyl” na niebiesko (2018)...
GKS KATOWICE
Przypomnieliśmy w piątkowym numerze – anonsując niedzielne spotkanie GieKSy z Lechem – związki poznańsko-katowickie z ostatnich lat: wypożyczenia Filipa Szymczaka i Antoniego Kozubala (a wcześniej jeszcze Kamila Jóźwiaka i Tymoteusza Puchacza) z Bułgarskiej na Bukową. Trasę w obie strony wśród dzisiejszych graczy śląskiej drużyny odbył Alan Czerwiński, zaś „absolwentem” piłkarskiej akademii Kolejorza jest Marcin Wasielewski. Do Katowic trafił już za kadencji obecnego szkoleniowca i jest jedną z paru postaci „made by Rafał Górak”: odzyskanych lub pozyskanych przezeń dla ligowej piłki, jak Sebastian Bergier, Oskar Repka, a ostatnio także Mateusz Wdowiak.
Szybkość i adrenalina
Z całej tej grupy wymienionej wyżej, Wasielewski jest chyba najmniej efektowny. Bergier potrafił zaimponować skutecznością (i tatuażami), Repka – twardością w destrukcji i „przywaleniem z dystansu”, Wdowiak – wciąż jeszcze „depnięciem”. A wahadłowy GieKSy... biega. Za to nieustająco, od pierwszej do ostatniej minuty, w sposób niezmordowany. Do tego zaś – czasami bardzo szybko. - Mój rekord prędkości? Szczerze mówiąc... nie wiem. My mamy własne GPS-y, Canal+ też mierzy naszą szybkość i wyniki często są różne. Ale myślę, że jestem gdzieś „w topie” - mówi nam Poznaniak na gościnnych występach na Górnym Śląsku.
Mecz przeciwko „ziomalom” ze stolicy Wielkopolski u chłopaka wychowanego na osiedlu Raszyn na Grunwaldzie – a więc w zasadzie po sąsiedzku z Bułgarską – musi oczywiście wywoływać wzrost adrenaliny. Jak mówi nam, w szatni Lecha (opuścił ją latem 2019, przenosząc się do Niecieczy) wśród zawodników nie ma już nikogo, z kim wówczas grał w jednej drużynie. - Ale paru znajomych zostało jeszcze choćby wśród fizjoterapeutów – zaznacza.
Za rękę z dziadkiem
Do akademii Lecha trafił z dzielnicowego klubu Poznaniak, w którym spędził mniej więcej dwa lata. Nie było jeszcze wtedy – w połowie pierwszej dekady XXI wieku – szkółki we Wronkach i tamtejszego internatu. - Po prostu codziennie dojeżdżało się z domu na treningi – wyjaśnia.
Dojeżdżało się też na Bułgarską na mecze pierwszej drużyny Kolejorza. - Na ten mój pierwszy zabrał mnie dziadek. To było chyba spotkanie z Groclinem – wspomina. Dużo bardziej – no ale przecież miał już wtedy 16 lat – utkwiły mu w pamięci spotkania Kolejorza z Manchesterem i Juventusem w ówczesnej Lidze Europy. Nie tylko z powodów czysto sportowych, choć przecież z Anglikami gospodarze wygrali 3:1, a z Włochami zremisowali 1:1. - Najbardziej zapamiętałem to, że było... piekielnie zimno – mówi Wasielewski. I nawet klubowy szalik, który – jako kibic Lecha – oczywiście miał wtedy (i wciąż ma), nie był w stanie w pełni uchronić przed mrozem. To, że jest fanem Kolejorza, nie zmieniło się do dziś. - Kiedy jest okazja, wpadam na Bułgarską i zasiadam na trybunach – podkreśla.
Doskoczyć do poprzeczki
Zmieniła się za to jego pozycja i zadania na boisku. - Uważam się za uniwersalnego zawodnika i tak naprawdę mogę zagrać wszędzie tam, gdzie mnie postawi trener. I poradzę tam sobie – oznajmia. A potem z uśmiechem odpowiada na standardowe w takim wypadku pytanie, czy stanąłby i w bramce. - Stałem w niej może przez pół roku na początku treningów. I pewnie w razie potrzeby mógłbym stanąć również teraz, gdyby tylko... udało mi się doskoczyć do poprzeczki – dopowiada, nawiązując żartobliwie do faktu, że ledwie dwóch zawodników w kadrze GieKSy jest od niego niższych.
Cały czas na froncie
Za to trudno znaleźć tych, którzy przerastaliby go w determinacji. Ma na to swoją metodę. - Czasem płuca już nie chcą dawać tlenu. Wtedy musisz sięgnąć do głowy. Bo ona zawsze pozwoli wyciągnąć skądś jeszcze odrobinę fizycznych rezerw – wyjaśnia, a potem znów się uśmiecha na dziennikarskie określenie „Żołnierz Góraka”. Zupełnie nieprzypadkowe; kiedy pytam szkoleniowca GieKSy o tego zawodnika, używa – zapewne świadomie – terminologii militarnej: - On cały czas jest nastawiony na to, żeby walczyć. A ja strasznie doceniam takich zawodników, którzy cały czas są na froncie!
W niedzielę Nowa Bukowa też ma być areną piłkarskiej wojny. - Czy wygramy? Jesteśmy w stanie, wdrażając w życie nasz charakter i piłkarską jakość, której nam nie brakuje. Bo naszą największą siłą, obok kibiców na Arenie Katowice, jesteśmy my sami! - zapewnia Marcin Wasielewski.
Dariusz Leśnikowski
Ankieta „Wasyla”
1. Katowice czy Poznań?Podobna atmosfera, choć Katowice oczywiście są trochę mniejsze i szybciej się dojeżdża w każde miejsce.
2. Ulubione miejsca?W Poznaniu - stadion Lecha. No i piękna jest Cytadela. W Katowicach – Park Śląski i Trzy Stawy.
3. Kreple czy rogale świętomarcińskie?Zdecydowanie rogale!
... i „Wasyl” na żółto (2026). Zdjęcia: Paweł Jaskółka, Piotr Matusewicz / Press Focus